luns, 10 de decembro de 2007

Felicidades Diego


Onte logo de levantarme e mentres comía puiden ver por La 2 un anaco do partido Livorno 1 - Roma 1. O gol do Livorno foi marcado polo ex-deportivista Diego Tristán que ademáis fixo un bo encontro demostrando que non perdeu a calidade e a chispa que sempre amosou. Eu que me considero un "tristanista" acérrimo e sempre defendin a calidade de Diego a capa e espada estou moi contento de que volte a ser noticia por algo positivo. Penso que Diego aínda ten cousas por aportar o fútbol. Sen ir máis lexos o venres estiven vendo en Youtube un vídeo de goles seus no Depor e caíame a baba pensando en que agora non temos ningún dianteiro que teña a calidade de Diego. Que ben nos viría este ano co mal que o estamos a pasar. As súas conexións con Valerón e Djalminha e os seus desmarques de dianteiro nato xamáis os olvidarei. Así como tampouco olvidarei aquel 2º gol que marcou na final do Centenariazo no Bernabeu na portería onde nos ubicabamos todos os deportivistas e sinalandos a todos bicou o escudo e apretou os puños en sinal de rabia. Case me fai chorar a 650 kilometros da casa todos os afeccioados blanquiazuis por un momento pensamos que estabamos en Riazor, 25.000 almas enmudecimos o Bernabeu e pasamos a historia do fútbol español con ese gol de Diego unido o de Sergio.
Diego Tristán é un futbolista que ou ben che gusta moito ou non che gusta nada, a min encántame...
Toda a sorte do mundo Diego

Directos as Olimpiadas de Tute

O venres quedou claro que o deporte nacional en Sobrado ademáis de andar polos bares, pubs e chiringuitos varios é o tute. Na foto podedes ver a Li, Esteban, Pazitos e eu. Por un lado Li e Esteban, campións do Campionato de Tute que organizou a Comisión de Sobrado 2008 cun premio dotado con 350 €. Da outra banda Pazitos e eu que desta volta gañamos a repesca do citado Campionato e foron 130 € os que nos embolsamos. Ademáis a parella formada por Xelo e Parga quedaron na 2ª posición levandose 180 €.
Polo tanto a foto poderíase titular como Foto de Campións, pesca e repesca (se me permitides a broma).
Como vedes na foto denótanse as caras de cansanzo (son as 06:00 AM) debido o gran esforzo sofrido por ter que tomar copas toda a noite e levar a conta dos tantos, triunfos, etc.
Pois nada, xa nos apremia o próximo campionato que será en Vilariño, a ver que pasa...

venres, 7 de decembro de 2007

Marco Van Basten

Nome Completo: Marcel Van Basten
Apodo: San Marco, O Cisne de Utrecht
Data de Nacemento: 31/10/1964
Lugar de Nacemento: Utrecht (Holanda)
Posición: Dianteiro
Partidos Internacionais: 58
Goles: 24
Ano de debut: 1981
Clube de debut: AFC Ajax Amsterdam
Ano de retiro: 1993
Clube de retiro: A.C. Milan

Falar de Marco Van Basten é falar dun dos mellores dianteiros da historia do fútbol (para min e dos que eu recorde o mellor e de máis calidade). Este xogador holandés deixou abraiada a toda Europa pola elegancia do seu xogo e a súa facilidade para marcar gol. É inolvidable o gol de volea sen ángulo que lle marcou na Final de Euro 88 de Alemaña o porteiro ruso Rinat Dassaev que a postre serviu para que o equipo "oranje" ganase a Eurocopa polo resultado de Holanda 2 - Rusia 0.

Esta é a súa traxectoria:

Debutou os 16 anos na primeira división co Ajax de Amsterdam, procedente da canteira do FC Utrecht, clube da súa cidade natal. No Ajax xogou o longo de 7 anos con Johan Cruyff coma adestrador e gañou 3 Ligas, 3 Copas e unha Recopa de Europa.

Con 23 anos deu o salto o A.C. Milan, equipo no cal se convertiu nunha referencia goleadora en toda Europa. Co equipo "rossoneri" gañou 3 Ligas, 3 Copas de Europa e 2 Copas Intercontinentais. En 6 anos na Serie A marcou 90 goles e foi elexido tres veces o mellor xogador de Europa.

A nivel internacional, xunto a Ruud Gullit e Frank Rijkaard, foi o líder da selección holandesa campeona de Europa de 1998 como xa citei antes. Estes tres xogadores actuaban tamén no Milan e xunto a Franco Baresi e Paolo Maldini (aínda en activo) constituiron unha das etapas máis gloriosas do equipo italiano.

No 1993 unha grave lesión apartouno dos terreos de xogo obligándolle a retirarse con só 29 anos.

No 1999 proclamouselle xunto a Johan Cruyff o mellor futbolista holandés de todos os tempos. No 2004 foi escollido pola UEFA cuarto mellor futbolista europeo de todos os tempos.





Trofeos

2 Mellor Xogador do Mundo FIFA: 1988,1992

3 Mellor Xogador de Europa UEFA: 1989,1990,1992

3 Balón de Ouro: 1988,1989,1992

2 Goleador da Serie A Italiana: 1990,1992

4 Goleador Eredivisie Holandesa: 1984,1985,1986,1987

Elexido Mellor Xogador do Mundo por Magazine World Soccer: 1988,1992

Elexido Mellor Xogador da Liga Holandesa: 1985

Trofeo Bravo o Mellor Xogador Xoven de Europa: 1987

Elexido Mellor Xogador do Mundo por Onze Mondial: 1988,1989

Elexido 2º Mellor Xogador do Mundo por Onze Mondial: 1987,1992

Elexido 12º Mellor Xogador Europeo do Século XX por IFFHS

Elexido 2º Mellor Xogador Holandés do Século XX por IFFHS

Títulos:

- Copas Nacionales:

3 Ligas de Holanda: Ajax de Amsterdam: 1981-82, 1982-83, 1984-85
3 Copas de Holanda: Ajax de Amsterdam: 1982-83, 1985-86, 1986-87
4 Ligas de Italia: A.C: Milan: 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94
4 Suprcopas de Italia: A.C. Milan: 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94

- Copas Internacionales:

2 Copas Intercontinentales: A.C. Milan: 1989, 1990
3 Copas de Europa: A.C. Milan: 1988-89, 1989-90, 1993-94
3 Supercopas Europa: A.C. Milan: 1989, 1990, 1994

GRANDE MARCO

mércores, 5 de decembro de 2007

O Boi de Segismundo de Pas

Como hoxe é véspera de festivo polo tanto símbolo de festa e diversión vou contar (para quen non o saiba) unha graciosa historia que no transcurso de unha "tranquila" cea fai un par de semanas contou o noso amigo Pichi.
Trátase de dous amigos dunha zona preto a nosa que estaban nun restaurante dos máis luxosos de Madrid e un comentoulle o seu colega: "oye "fulano" a quen se che parece o camarero e o amigo contestoulle:"non sei" o que lle fixera a pregunta chamou o camarero, éste ven a mesa onde estaban os dous amigos e o que fixera a pregunta dille o "fulano",
"a ti este non se che parece o Boi de Segismundo de Pas?".

Esta anécdota fíxonos moita gracia e este último sábado houbo momentos para voltar a recordala.

Polo tanto e coma homenaxe o Boi de Segismundo de Pas eiquí vos deixo unha foto da Festa do Boi de Allariz de este ano 2007.

Se o animal se vos parece a algunha persoa non tedes máis que comunicalo, je je, je.

Pasade voa Ponte (os que a teñades).

Saudos

luns, 3 de decembro de 2007

A Incrible Aparición da Abella Maia


Se algo quedou claro este pasado venres é que o que non lle pase a Comisión de Festas Sobrado 2007 non lle pasa a ninguén. Explícome:
tras aquela memorable festa en Guísamo onde aparecera Lisardito, é dicir, o fillo segredo de Lisardo agora chéganos un miragre moito peor, póñovos en situación:
Data:venres 30 de novembro de 2007
Hora: 01:15 AM
Lugar: coche de Pablo Calvete
Viaxabamos no citado coche o seu dono Pablo Calvete, de copiloto Pablo Pazos "Pazitos", Lisardo e quen vos escribe. De repente no traxecto de Corredoiras a Melide unha intensa luz nos invade dentro do habitáculo do automóvil. De seguido e surxindo da nada unha extrana imaxe marela saiu das alfombras do coche, mirou a Pazitos e Calvete e máis tarde a Lisardo e a min, díxonos que era unha aparición (por un momento creimos estar borrachos, pero non, a esa hora era case imposible que o estivésemos..., ou si?) o caso é que dixo que nos ía traer sorte a un de nós polo que podíamos pedir un desexo, pero só un, e o elexido foi... PAZITOS, como non. Pazitos pediu o desexo e gardouno en segredo.
O sábado pola noite dímonos conta de cal fora o desexo: ter un éxito rotundo coas mulleres, e así foi, o sábado triunfou, lévaba un sorriso para a casa que non podía con él. Está que se sae últimamente, él di que foi o "gabán" co que saiu o sábado que lle dou sorte pero Calvete, Li e eu sabemos que foi a Abella Maia a que lle proporcionou tal situación.
Nada Pazitos tío, leva a Abella o Bingo a ver se tes sorte e te sacas unhas pelas..., je je je.
EN UN PAÍS MULTICOLOR...

venres, 30 de novembro de 2007

O 42% dos lectores de este blog non beben cando saen

É dicir, que o outro 58% si que o fai. O menos eses son os datos que se recollen da enquisa do mes de novembro neste blog onde se preguntaba os lectores que bebían cando saían de marcha.
Quero dar as grazas a toda a xente que votou (os que mentiron e os que non, je je) pois este mes acadouse o record de 69 votos.
A xente que sae e non bebe alcohol acadou o 42% dos votos totais, o Ron foi a bebida alcoholica máis votada co 15%, seguido do Kalimotxo co 13%, o cuarto lugar ocupouno o Whisky co 10% e o quinto unha bebida alcohólica bastante común: a Cervexa co 7%.

Grazas de novo a tod@s por participar

Saudiños

xoves, 29 de novembro de 2007

Nace CRONICASX

Dende onte xa esta na rede un novo blog. A súa dirección é www.atleticosobrado.blogspot.com nel poderededes atopar todas as crónicas dos encontros das diversas seccións do Atlético Sobrado Xuventude, así coma fotos relacionadas con cada partido, diversos datos, entrevistas, etc.
Terei o honor de redactar as andanzas dos equipos xuvenís, feminino e senior do C.A.S.X. Agardo que disfrutedes do blog e que serva para que estedes un pouco máis informados sobor do noso equipo.

SENTE A PASIÓN MARELA

FORZA C.A.S.X.

mércores, 28 de novembro de 2007

SÚBELO!


Como afeccioado a música en xeral e o Dance en particular hoxe quérovos recomendar un disco que acaba de sair e que eu dende o venres xa teño. Estaba agardando por él coma auga de maio e tras preguntar no Corte Inglés unha e mil veces o fin saiu.
Trátase do recopilatorio de Sash!. Un disco que non ten desperdicio, con infinidade de cancións Dance moi boas e que seguro que moitos de vos bailastes unha e mil veces.
Debo dicir que Sash! compoñeno 3 persoas: Ralf Kappmeier, Thomas Alisson e Sascha Lappersen (a cara do grupo), os 3 compoñen a música e fan as letras. Rodeados de grandes voces coma Shannon, a gran Tina Cousins, Rodríguez, o sueco Dr. Alban, Sarah Brightman ou o incombustible Boy George fixeron historia na música Dance mundial. Cancións coma Ecuador, Encore Une Fois, Stay, La Primavera, Adelante, Move Mania, With My Own Eyes e a mellor canción da historia da música de Dance para o meu gusto Mysterious Times son xa himnos.
Sash! toma o nome do Dj. Sascha Lappersen, este alemán nado en Nettertal no 1970 revolucionou a música electrónica facéndolle remixes a xente tan importante coma Jean Michael Jarre, Kylie Minogue, Shannon, 2 Unlimited, Todd Terry ou O.M.D.
O disco titúlase "Sash! 10th Anniversary" e recolle as andainas de este grupo alemán dende o ano 1997 ata o 2007, componse de 20 cancións, con unha versión de Ecuador "bestial" (canción número 15) e aporta tamén un DVD onde se poden ver infinidade de fotos e videos de Sash!
Recoméndovolo a xente que vos guste a música de baile pois é un disco que non pode faltar na fonoteca de calquer amante "discotequeiro" e da música electrónica. Seguro que a maioría das cancións vos soarán.
Se queredes saber máis sobre Sash!, ver videos, escoitar música, mercar os seus discos e incluso camisetas moi, pero que moi guapas entrade na súa web oficial www.sashworld.com seguro que vos entusiasma.
Para o meu gusto a mellor formación da historia do Dance xunto os holandeses 2 Unlimited.
A disfrutar

martes, 27 de novembro de 2007

A Comisión Sobrado 2007 de cea

Víctor Cabanas
Pablo Calvete
Lisardo Santos
Javier Lago
Pablo Pazos
Manolo Amil
Eiquí nos tedes os 6 membros da Comisión Sobrado 2007 na Marisquería El 10 de A Coruña o pasado sábado 24 de novembro.
Tras finalizar o noso traballo como membros da Comisión tivemos a ben celebrar unha merecida cena logo de un longo ano de traballo e comeduras de cabeza.
Temos miles de anécdotas e moitas moitas fotos. Tras cear saimos polo Orzán e encontramos a multitude de peña coñecida: Cris, Nishita, Pali (Sobrado Power) e Grandío (afincado de Sobrado nas festas e celebracións), Patri e Lucía de Cabrui, Gonzalo e Javi Ramal de Teixeiro, Elena de Curtis e como non 2 famosos: no Tandem Bar estaban Adrián López e Filipe Luis do Real Club Deportivo o primeiro non estaba convocado e o brasileiro estaba sancionado para o partido do domingo fronte o Athletic.
A verdade é que mo pasei de cine (aínda así votei un pouquiño de menos Melide -pola costumbre e tal...-), non durmimos nada e chegamos o hotel as 11 co tempo xusto para ducharnos (eu desayunei na habitación un Kit Kat e unha Calsberg, je je).
Máis tarde fumos comer e viñemos para Sobrado, nada máis chegar metinme na cama e durmin unha sesta de 3 horas que boa falta me facía.
Queremos agradecer unha vez máis a tod@s @s que fixestes posible que as festas de Sobrado 2007 sairan adiante, todo o apoio moral e económico que nos distes o longo de este ano. Xa sabemos que incluso chegamos a ser pesados pedindo pasta pero penso que mereceu a pena.
GRAZAS

xoves, 22 de novembro de 2007

V


Bos días. Se hai unha serie que cando era pequeniño me impactou esa foi V. Era unha serie que me encantaba pero a vez me daba medo. Recordaredes a malvada Diana (na foto), o periodista Mike Donovan ou a Doctora Juli Parrish. Nesa época compraba Tele Indiscreta todas as semanas porque traía infinidade de cousas e reportaxes de V. Aínda me lembro unha vez que traía de regalo unha pistola de cartón coma que utilizaban os extraterrestres e fíxome unha ilusión que non vexas.
Esta é unha pequena sinopse da serie:
Extraterrestres humanoides (de apareciencia prácticamente humana) chegan a Terra dende o cuarto planeta de estrela Sirio nunha flota de enormes platiños voadores que "aparcan" sobor as principais cidades do mundo. Parecen ser amigables e buscan a axuda dos seres humáns para obter certos productos químicos que necesitan no seu propio planeta. A cambio, prometen compartir a súa avanzada tecnoloxía cos seres humans. Os gobernos do mundo aceptan, e os Visitantes gañan unha gran influencia nas máis altas esferas do poder do mundo.
Sen embargo, rápidamente comezan a pasar cousas raras, por exemplo algúns científicos comezan a encontrar hostilidade de parte dos medios de comunicación e restriccións legais nas suas actividades e movementos. Algúns dos máis afamados homes de ciencia comezan a orientarse cara prácticas subversivas e conductas extranas, como repentinamente voltarse zurdos cando toda a súa vida foron destros. Aqueles que investigan esta situación desaparecen sen deixar rastro.
O periodista Michael Donovan introdúcese na nave nodriza dos Visitantes e descobre que debaixo do seu disfraz humanoide, os extraterrestres son reptís de preferencias carnívoras, con gusto marcado por roedores, aves e en ocasións tarántulas.
Cando Donovan trata de denunciar esta situación, a transmisión é bloqueada e Donovan convertese en fuxitivo requerido tanto pola policía como polos visitantes.
Conforme a serie avanza, revelanse as verdadeiras intencións dos visitantes: roubar toda a auga da terra e colleitar a humanidade coma fonte de alimento, deixando só uns poucos como esclavos e soldados/carne de cañón para as guerras que os visitantes teñen con outras razas extraterrestres.
Os científicos son perseguidos para desacreditalos, pois son os que probablemente se darían conta primeiro das intencións dos visitantes, aínda que tamén para distraer a atención humana cara a outros asuntos. Incluso algunhas personalidades importantes son suxeitas a unha especie de lavado de cerebro (chamado "conversión"), a cal fai que teñan obediencia total cara os Visitantes, aínda que a humanidade non perciba os "pequenos" cambios que esto implica na xente sofre o proceso (por exemplo, cambiar de destro a zurdo). No obstante, hay moitos humans (a propia nai de Donovan entre eles) que colaboran cos visitantes, o que voluntariamente ignoran ou rexeitan a verdade subxacente.
Sen embargo, fórmase un movemento de resistencia, determinado a expoñer e oporse os Visitantes ata donde lles sexa posible. A líder do Capítulo de Os Anxeles é a Dra. Julie Parish; eventualmente Donovan únese a este grupo. A Resistencia comeza a atacar os Visitantes. Posteriormente surxe disidencia entre os mesmos Visitantes (este grupo coñecerase coma a Quinta Columna, liderada por Martin), quenes se opoñpen os plans dos da súa propia raza, e intentan axudar a Resistencia de calqueira maneira posible.

Para min a serie só tiña un pequeno-gran problema, non soportaba cando os extraterrestres comían os ratos e cando quitaban a pel de humano e víaselles a súa verdadeira pel: unha pel verde noxenta que dabame grima.
Polo demáis a min a serie encantoume.